
آرامـش نــہ عــاشـــᓆ بــوבטּ اـωـــت
نـــہ گــر؋ــتـטּ בـωــتـے ڪــہ مــפـــرمــت نـیــωــت
نــہ פــر؋ هـاے عـاشــᓆــانــہ و ᓆــربـاטּ صــבـᓆــہ هـاے چنـב ثـانیـہ اے
آرامـش פـضـور פֿـــבاـωـت
وᓆــتـے בر اوج نـبــوבטּ هــا نـابــوבت نـمے ڪــنــב
وᓆــتـے نــاگــ؋ــتــہ هــایـت را بـے آنـڪــہ بـگـویـے مـیــ؋ـــهـمـב
وᓆــتے نـیـاز نـیــωــت بــراے بــوבنش الـتـمـاـω ڪنے
غــرورت را تـا مــــرز نــابــوבے پـیـش بـبــرے
وᓆــتے مـطمـئـטּ بـاشے بـا او ، هــرگـز تـنـهـا نــפֿــواهے بوב
آرامــش یـعـنـے همین..
تـو بـے هـیـچ ᓆــیـــב و شــرطـے פֿــــ♥ـــבا را בارے


میدانی رفیق ؟ نه زیبایم . . . نه مهربان . . . فراری از دختران آهن پرست و پسران مانکن پرست . . . فقط برای خودم هستم . . . خوده خودم . . . صبورم و سنگین . . . سرگردان . . . مغرور . . . قانع . . . با یک پیچیدگی ساده . . . و مقداری بی حوصلگی زیاد . . . برای تویی که چهره را میپرستی نه سیرت آدمی را ، هیچ ندارم . . . راهت را بگیر و برو . . . حوالی ما توقف ممنوع است . . .
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید